عشق آسمانی

آسمان را دریاب

در زمین عشقی نیست که

زمینت نزند

کی بود کی بود؟

این یکی از بهترین شعرهای عبدالجبار کاکایی است ، هر جا که هست خداوند یارش باد

کی بود کی بود از اول روز و شب جدا کرد؟

ماه و ستاره ها رو تو آسمون رها کرد

 

کی بود رو شونه کوه ، ترمه توری انداخت

از دل ابر تیره برف بلوری انداخت

 

کی بود کی بود از اول خاک زمین گل کرد

این برهوت خشک دوزخ اهل دل کرد

 

کی بود که آسمون تو چشم آدما ریخت

به گنبد بلندش ، ستاره ها رو آویخت

 

کی بود کی بود از اول ، تو دریا کشتی انداخت

تو چار دیوار دنیا مرغ بهشتی انداخت

 

کی بود که آدما رو از آسمون رها کرد

بال فرشته ها رو از تنشون جدا کرد

 

ستاره آی ستاره شب زمین سیاهه

چراغ آسمون شو تا فردا خیلی راهه

 

ما که اسیر شهر آهن و سنگ و دودیم

کاشکی همه بدونیم یه روز فرشته بودیم